Een groot misverstand

Als ik een nieuwe combinatie lesgeef, of een paard krijg om te trainen, zijn er standaard twee dingen die ik doe alvorens te beginnen: de sperriem verwijderen en de neusriem veel minder aanspannen.

De verbazende blikken van de leerling en/of eigenaar zijn goud waard en bijna altijd krijg ik de vraag “maar wat als hij zijn mond dan opendoet ?”.
Mijn mening is resoluut dat zowel een sperriem, als het strak aansnoeren van een neusriem grote fouten zijn bij het paardrijden.

Natuurlijke werking van het paard

“Waarom?” hoor ik jullie denken. Vooreerst is het fysiek zo bepaald dat de onderkaak van een paard smaller is dan de bovenkaak. Bij het vragen van stelling zal deze kaak van nature dan ook willen verschuiven om een correcte stelling mogelijk te maken. Als we echter de onder- en bovenkaak tegen mekaar vastsnoeren, wordt dit onmogelijk gemaakt en gaan we al een eerste keer tegen de natuurlijke werking van het paard in.

Daarnaast is het ook zo dat een paard van nature altijd “into pressure” werkt. Als we het paard (letterlijk) de mond snoeren, zal hij wederom van nature tegen deze druk vechten en zich willen verzetten. Een te strak gesnoerde neusriem is dus de eerste grote fout, welke enkel nog vergroot kan worden door een aangespannen sperriem, welke een aanvulling vormt op de bovenliggende neusriem. Hierbij wordt dan voor de tweede keer tegen de natuurlijke werking van het paard ingegaan.

Symptoombestrijding

Er zijn tal van redenen te bedenken waarom paarden hun mond opendoen tijdens het werk: pijn, aan druk willen ontsnappen, teveel druk op de tong, tandproblemen, verkeerde bitkeuze, storende wolfstanden, stress die het paard niet kan handelen… Als het paard de mond opent tijdens het werk, heeft dit steeds een achterliggende reden. Het paard de mond snoeren is dan niets meer of minder dan symptoombestrijding.

Verder is het ook dat er veel foute verhalen bestaan over het gebruik van een neusriem:

  • “Sterke paarden kan je beter tegenhouden met een strakke neusriem” FOUT: bij een van nature sterk paard, zal je de vechtlust eerder vergroten door het strak aanspannen van de neusriem, zoals hierboven beschreven. Dit heb ik van Albert Voorn geleerd, die op zijn clinics steeds de neusriemen verwijderd van de sterke paarden die de neiging hebben om op de loop te gaan.
  • “Een spanning op de neusriem waarbij ik mijn twee vingers nog tussenkrijg is goed” FOUT: Bij de sperriem wordt dit steeds aan de zijkant “nagemeten”, wat sowieso al niet klopt. Daarnaast is het vaak zo dat je de twee vingers zeker niet met gemak tussen de riem en de onderkaak van het paard krijgt en steeds de andere hand gebruikt wordt om eerst de neusriem naar onder te trekken.
  • “Maar mijn sperriem doe ik nooit vast-vast, dan kan dit toch geen kwaad” FOUT: Als je niet de intentie hebt om de sperriem vast-vast te maken, kan je hem even goed aflaten. Zeker omdat je dan nooit een gevecht kan uitlokken tussen de paardenmond en de sperriem.

Goede neusriem – slechte neusriem

Het mag duidelijk zijn dat ik elke andere variant verafschuw die afsnoerend inwerkt op de kaken of de mond.

Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan de aansnoerneusriem en de Mexicaanse neusriem. De aansnoerneusriem is duidelijk ontworpen om het tekort aan snoerkrachten van een gewone neusriem bij te treden. De Mexicaanse neusriem heeft zowel het sperriemeffect, als het storende effect op de jukbeenderen tegen zich.

Mijn advies

Bij mijn paarden is het steeds zo dat de neusriem er aanhangt al visuele vervollediging van het hoofstel, maar nooit een functie heeft. Op deze manier ben ik alvast zeker dat de neusriem nooit een reden tot conflict kan zijn tussen mij en mijn paard. Ongetwijfeld geen klein detail op de weg naar het betere paardrijden.

Share