1 en 2 april stonden met stip genoteerd in mijn agenda. Dan mocht ik eindelijk opnieuw naar Albert Voorn, iets waar ik toch zo’n half jaar op moeten wachten heb. Maar ik had er alle vertrouwen in dat mijn wachten beloond zou worden. En dat is ook gebleken…

Kraaknet, zoals altijd

Dit was de derde keer dat ik de Golden Dream Stables van Albert en Irma Voorn bezocht en zoals altijd lag alles er weer supernet bij. Het viel me op dat de eb-en-vloed buitenpiste volledig met water gevuld was. Albert vertelde me dat hij dit bewust doet zodat het zand niet kan wegwaaien in de winter.

Logisch nadenken, niets anders

Nadat ik Vyper in de stal gezet had, was het tijd om even wat bij te praten. Op de Golden Dream Stables wordt momenteel gewerkt aan de bouw van de zadelkamer en wasplaatsen voor de paarden. Tot op heden spoelt Albert zijn paarden nog steeds af met behulp van enkel een emmer en een spons. “Als ik het op concours doe, kan ik het thuis toch ook wel”.

Albert Voorn is voor mij ongetwijfeld de beste ruiter om het springen van te leren. Net zoals bij het rechtrichten, is ook zijn manier van werken volledig gebaseerd op logisch nadenken. Hiermee krijg ik opnieuw het bewijs dat paardrijden helemaal niet zo moeilijk is zoals velen denken.

Alles wat we doen, moet er voor zorgen dat het paard beter wordt

Na het bijpraten, was het tijd om te werken. Aangezien ik twee dagen stage had, werd er gekozen om de eerste dag niet te rijden met Vyper. Wel om te werken in vrijheid en eens te kijken naar het vrijspringen.

 

Vorige keer had Albert me met zijn eigen paard Cantinero al getoond hoe hij de paarden in vrijheid laat werken. Iets wat hij bijna altijd doet voordat hij een paard bestijgt. Vooreerst om het frisse er af te werken en daarnaast om het paard te laten opwarmen.

Het was prachtig om Vyper met mooie ruime passen te zien bewegen in vrijheid. Nadat hij voldoende opgewarmd was, keken we even hoe hij reageerde op bijzetteugels, met de binnenste teugel iets korter voor een lengtebuiging. Het was duidelijk wennen voor Vyper met deze bijzetteugels. Albert vond Vyper zelfs beter lopen zonder bijzet, dan met. Daarom kreeg ik het advies om daar niet te veel mee te werken. Alles wat we doen, moet namelijk het paard beter maken en niet slechter.

 

 

 

 

 

Vrijspringen, kijk naar de natuurlijke houding

Daarna was het tijd om te kijken naar het vrijspringen, iets wat Albert ook heel vaak doet met zijn paarden. Enerzijds om te zien of een paard aanleg heeft om te springen, maar daarnaast ook om te kijken op welke manier een paard van nature springt. Het is namelijk zo dat het paard het best functioneert zoals het dat van nature zou doen. Volgens Albert heeft het dan ook geen zin om een paard dat zoals Vyper eerder vlak springt, rond te leren springen, daar dit tegen zijn natuurlijke werking ingaat. “Wil je dat je paard rond springt, koop dan één die het al vanzelf doet”. Albert vertelde me dat het beste paard waarmee hij ooit gereden heeft, Amethyst, ook vlak sprong, maar dat hij met geen enkel paard zoveel heeft gewonnen.

De beoordeling van Vyper was positief.  Voor die dag had Vyper genoeg gewerkt en ik voldoende info gekregen om over na te denken.

Dag 2: Vooruitzien is regeren.

De tweede dag was ik alweer vroeg op post en moest ik even helpen met het klaarzetten van de piste. Ook hier wordt voor efficiëntie gekozen: de palen netjes naast en achter elkaar op de aanhangwagen, de lepels per soort gesorteerd in afzonderlijke bakken en de balken per kleur op een tweede aanhangwagen. Van iedereen die ik ken is Albert ongetwijfeld de grootste perfectionist. Alles heeft op de Golden Dream Stables zijn plaats en mag dan ook niet zomaar verplaatst worden. De mesttonnen staan niet lukraak op de korte zijde, maar wel elk aan hun streepje. Na het slepen van de piste kon ik goed kijken hoe Albert Voorn zijn trainingsparcoursen opstelt. Heel eenvoudig, maar een zeer waardevolle opstelling. “Zo, dan hoef ik je dat alvast niet meer te leren”, lachte hij me toe.

Nadat we Vyper opnieuw hadden opgewarmd in vrijheid, was het tijd om te rijden. Regelmaat in het ritme is prioritair voor Albert. Als je een afstand niet ziet, niets veranderen. Je weet namelijk toch niet waarom je het doet. Ook hier kregen we een positieve beoordeling. Ik kreeg het advies mee om dit werk minstens twee keer per week te doen en al doende hoger te springen, zodat het vanzelf comfortabel blijft.

Kijken naar de meester

Als toemaatje kreeg ik te horen dat Albert zelf nog met Lexington en Tobalio ging trainen. Dit was ongelofelijk leerrijk. Zeker om te zien dat Albert zelf rijdt zoals hij het aan zijn leerlingen overdraagt: eenvoudig.

Het was een toffe ervaring om deze twee paarden aan het werk te zien. Duidelijk geen makkelijke paarden, maar de meester himself weet ze perfect te sturen en te begeleiden richting de sprong. Ik was apetrots dat ik mijn grote voorbeeld mocht helpen bij zijn training en zo een piepklein steentje kon en mocht bijdragen bij de training van deze paarden. Albert werd het weekend nadien 8ste in de 3-sterren GP van Hardelot.

 

 

 

 

 

Links: Eurocommerce Tobalio. Rechts: Eurocommerce Lexington

 

 

 

 

Share