Mijn trainingen hebben als doel het rechtrichten en symmetrischer maken van paarden. In elke training is het verticale evenwicht de basis. Een paard dat niet verticaal recht is, zal zich namelijk nooit kunnen ontspannen en zich daarom nooit ten volle kunnen ontwikkelen.

Door de specialisatie in het rechtrichten heb ik een grote interesse in zogenaamde probleempaarden, kreupele paarden en paarden die in verzet zijn gegaan bij het rijden.

Binnen het rechtrichten heb ik me gespecialiseerd op 3 domeinen:

  1. Longeren – rechtrichten aan de enkele en dubbele longe
  2. Handwerk – symmetrische buigingsarbeid aan de kaptoom
  3. Rijden – het rijdend rechtrichten en gymnastiseren van het paard

 

Verschillende personen hebben hierbij een belangrijke invloed gehad in het ontstaan van dit trainingssysteem:

  • Antoine de Bodt: Antoine is zonder twijfel de beginschakel in dit hele verhaal. Hij opende voor mij een nieuwe wereld en liet me zien hoe belangrijk het verticale evenwicht is. Hij leerde me hoe kreupele paarden en paarden die hevig in het verzet zijn, opnieuw zuiver kunnen lopen door middel van het rechtrichten.
  • Marijke de Jong & Claudia Wolters: De kneepjes van de academische rijkunst leerde ik van Claudia en Marijke. Hierin vond ik een logische opbouw voor het implementeren van zijgangen in de training om het paard soepeler en sterker te maken.
  • Albert Voorn: Van Albert leerde ik hoe een springpaard ongedwongen kan getraind worden en hoe eenvoudig het allemaal is als je het als ruiter niet complex maakt. Een paard springt het best zoals het dat van nature doet en je moet als ruiter ervoor zorgen dat je het paard daarin zo min mogelijk hindert. Ook de waarden die Albert als mens uitdraagt waardeer ik heel erg.
  • ¬†Philippe Karl: In 2015 las ik voor het eerst een boek van Philippe Karl. Daarin vond ik een combinatie van elementen van bovenstaande trainers. Zijn boeken en films vormden voor mij een bevestiging dat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden, maar dat de klassieke dressuur steeds een goed uitgangspunt is.

 

In elke trainingssysteem zoek ik naar overeenkomsten met andere systemen en kom ik kruispunten tegen waar verschillende trainers hetzelfde zeggen, maar anders implementeren. Op deze manier ben ik zeker dat ik absoluut geen kopie wordt van mijn trainers, maar steeds op zoek ga naar het beste van elke trainingsmethode om zo heel dynamisch te kunnen optreden bij het begeleiden/trainen van een ruiter en/of paard.